...BICARA KEMANUSIAAN...

TTun_Teja

Lelaki itu menjawab,

TTun_Teja

“Too much for a boy like you.”

TTun_Teja

Dia ketawa kecil, tetapi bukan ketawa gembira .

TTun_Teja

ketawa seseorang yang sudah lupa bagaimana hendak berharap.

TTun_Teja

William tidak peduli.

TTun_Teja

Dia meraba radio itu,

TTun_Teja

tangannya menyentuh gegelang logam yang pernah menjadi antena.

TTun_Teja

Dalam hatinya,

TTun_Teja

sesuatu bergetar.

TTun_Teja

Radio itu mungkin mati,

TTun_Teja

tetapi bagi William ia bukan sampah.

TTun_Teja

Ia adalah petunjuk.

TTun_Teja

Dia berlari pulang,

TTun_Teja

membawa harapan yang lebih ringan dari angin,

TTun_Teja

tetapi lebih kuat rasanya dari lapar.

TTun_Teja

Pada malam itu,

TTun_Teja

rumah mereka hanya diterangi cahaya api kecil.

TTun_Teja

Angin kering masuk melalui celah dinding,

TTun_Teja

membawa debu yang menari di antara bayang-bayang gelap.

TTun_Teja

Trywell duduk di sudut,
meraut kayu,